Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

~ เข้าฤดูใบไม้ร่วงอีกครั้ง ~

วันนี้เดินไปมหาลัย
เห็นใบไม้ร่วงเกลื่อนถนนเลยแฮะ อากาศก้อเริ่มกลับมาหนาวอีกครั้ง
หลังจากร้อนตับแลบมานาน บรรยากาศชิวมากๆ ชอบฤดูนี้ที่สุดเรยวุ๊ย
ทำไมที่ไทยไม่มีมั่งฟระ

คิดๆดูิ
วันนี้เป็นการไปมหาลัยครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆแฮะ คิดแล้วก้อใจหาย
เพื่อนๆเริ่มหายไปทีละคนสองคน คราวนี้ถึงตาเราจะกลับซะที เฮ่ออออ ..
เด๋วพรุ่งนี้ขนของไปฝากที่ London
เพราะว่าจะไปเที่ยวส่งท้ายก่อนกลับอีกนิดนึง ช่วงนี้น้ำหนักขึ้นมาอีกรอบ
หลังจากกินแหลก เผื่อตอนกลับไปจะไ่ม่มีพวกของแบบที่นี่แล้ว
คิดแร้วเริ่มเครียด กลับไป
ตรูก้อต้องไปกินแหลกอีกรอบเพราะมีของที่โน่นที่อยากกินอีกเพียบเลย
สงสัยช่วงนี้ได้กลิ้งแทนเดินแหงๆช้าน – -"

หลังจากกลับจากมหาลัย
ก้อนั่งจัดของทั้งวัน ไมของมันเยอะได้ขนาดนี้เนี่ย ต้องจัดให้ได้กระเป๋าละ
30 โลด้วย เพราะตอนแรกยัดแหลก ยัดไปทีเกือบ 40 โล เลยต้องมานั่งจัดใหม่
เพราะว่า กลับจากเที่ยว คงไม่มีเวลามานั่งจัดแล้วอ่า
แต่คราวนี้ไม่มีของทิ้งนะ มีแต่ของให้น้องๆ คราวก่อนก้อให้น้องไปเพียบเรย
ตอนนี้ยังมีให้อีก เออโชคดีเจรงๆน้องปีนี้ เพราะรุ่นเราแจกของแหลก
แล้วไมรุ่นที่แล้วไม่ทำงี้กะพวกเรามั่งฟระ ชริ

เมื่อวาน
เม้าส์กะนังเพื่อนตั๊ก ว่า ปีนี้พอเราจะกลับ อะไรๆมันก้อดีขึ้นวุ๊ย
อากาศก้อไม่ร้อนนรกเหมือนปีที่แล้ว (แต่ฝนตกหนักก่า แป่ว)
พวกก่อสร้างในเมืองก้อใกล้เสร็จแร้ว แล้วที่เจ็บใจก้อคือราคาเสื้อโค๊ท
เืมื่อวานไปเห็นมาแร้วแทบกรี๊ด ไมราคาถูกนักฟระ ปีที่แล้วซื้อทีเกือบร้อย
ปีนี้แค่สามสิบก้อได้มาตัวนึงแร้ว ไรเนี่ย เซ็งเรย

ไปดีก่า ห้องยังเละอยู่เรยเนี่ย T-T

~ P.a.N.g.i.E ~

~ โอ๊ย ของเยอะเกิ๊นนนน ~

วันนี้จิตตกทั้งวัน
จัดของแร้วก้อเครียด เฮ๊ย ไรฟระ ขนาดส่งของกลับทางเรือไป 3 กล่องใหญ่
พร้อมกับฝากคุัณเพื่อนกีฟลากกลับไปให้อีก 1 ใบใหญ่แร้ว
ไมของในห้องชั้นยังเหลืออีกเยอะเลยฟระ เครียด!!

จัดไปจัดมา ใบใหญ่ที่เหลืออยู่ 1
ใบ กลายเป็น 40 โล พร้อมกะคลอดลูกเป็นใบเล็ก cabin size อีก 2
ใบที่คุณเพื่อนกีฟกะคุณเพื่อนกิ๊ฟท์ (ชื่อเหมือนกันเรยยัย 2 คนนี้
ดีนะเขียนเป็นไทยไม่เหมือนกัน) ฝากไว้ให้หยิบกลับให้หน่อย
เราเลยยัดๆของลงไปจนเต็มทั้งสองใบ แล้วก้อกะว่า ตอนตาหมูอ้วนมา
เด๋วจะเอาเสื้อผ้าที่ไว้ไปเที่ยวอีกอาทิตย์กว่าๆยัดลงถุงแล้วถือไปแระกัน
แล้วเด๋วค่อยจัดลงเป๋าตาหมูอีกที อืม นั่งดูของแร้วก้อคิดว่า
น่าจะหมดนะเนี่ย แต่!! ไปๆมาๆดันหลือน้องตุ๊กตาอีก 2 ตัว
แล้วก้อหาที่ยัดไม่ได้แล้ว โอ๊ย หรือว่า
ตรูต้องซื้อกระเป๋าใบใหญ่เพิ่มอีกใบเพื่อยัดน้องตุ๊กตาเนี่ย เครียด!!

เมื่อกี้เพื่อนตั๊กโทรมาเลยเล่าให้มันฟัง
มันดันด่ากลับว่า บอกแล้ว ให้ยัดๆน้องตุ๊กตาลงกล่องที่ส่งเรือไปให้หมด
ดันไม่ยัด เออก้อเจรงแหละ แต่ตอนนั้นกะว่าเหลือน้องหมูดำที่เอามาจากไทย กะ
น้องหมีไว้ก้อไม่น่าเป็นไรนะ เพราะส่งตัวอื่นไปหมดแล้ว เหลือแค่ 2
ตัวไม่น่ามีปัญหา ไม่น่าเลยเรา เฮ่ออออออ

เครียดๆๆๆๆ หรือว่า
พรุ่งนี้ต้องไปซื้อเป๋าเนี่ย แล้วถ้ากลายเป็นใบใหญ่ 2 ใบ
ก้อยิ่งเครียดอีกว่า ตรูจะลากไป Soho ไงฟระ Taxi
มันก้อไม่ส่งถึงหน้าร้านที่จะไปฝากเป๋าด้วยเส่ะ เออ แต่ที่เครียดกว่านั้น
คือ ยังไม่ได้ขอน้ำหนักเพิ่มเลย 555 ถ้าไม่ได้น้ำหนักเพิ่ม
สงสัยตรูได้ทิ้งของไว้ที่ Heathrow ตอนกลับแน่นอน ของเยอะเจรงเจร๊งงงงง

~ P.a.N.g.i.E ~

P.S. – เพื่อนกิ๊ฟท์ดันฝากหมอนข้างให้แบกกลับให้อีก ตอนแรกเป็นคนดี ก้อว่าจะแบกกลับให้ถ้ามีที่เหลือ แต่ตอนนี้..ฝันไปเถอะ 555

P.S.2 -
นึกภาพตัวเองขนของกลับที่สนามบินแล้วจะเป็นลม ยังกะตอนที่แบกของจากไทยมา
ตอนนั้นแบกมาทั้งหมด 90 กว่าโล ยังกะจะมาตั้งรกรากที่นี่ เอาเข้าไป
แต่ตอนกลับนี่สิ คิดๆดูขนสมบัติบ้าบอไรกลับฟระ คิดๆแล้วเกือบ 200
โลเลยนี่หว่า เพราะส่งกลับไปแล้วทั้งหมดเฉียด 100 โลนะนั่น
แล้วที่แบกกลับเองคราวนี้ก้อมากกว่า 60 โลเห็นๆ โอ๊ย จะบ้าตาย T-T

~ ส่ง Dissertation ซะที ~

ในที่สุด วันที่ก้อได้ฤกษ์เอา
Dissertation ไปส่ง เจรงๆเค้าให้ส่งได้ถึงวันที่ 7 แต่ว่า
กลัววันสุดท้ายไปแย่งกันส่ง เลยต้องรีบไปแต่เนิ่นๆ เพราะต้องไปทำ Hardback
binding ด้วย เด๋วว่างๆ เอารูปน้อง Disser มาให้ดูกันอีกที

เมื่อวานด้วยความเครียดว่าน้องน้อยจะคลอดแล้ว
เรยไม่กล้า print ซะที มัวแต่อ่านๆ แก้ๆนิดๆหน่อยๆไปจนดึก ถึงได้นั่ง
print กันเจรงๆ แต่ไปๆมาๆปรากฎว่า printer ดันมีปัญหา ด้วยความโง่ของเรา
พอเปลี่ยนหมึกปุ๊บ เห็นข้างใน printer มันเลอะๆเป็นเส้นๆ เลยนั่งเช็ดๆ
ไปๆมาๆ ปรากฎ print หมึกดำไม่ออก สรุป เลยใช้วิชามาร เอากระบอกฉีดยา
ที่ปกติไว้ล้างหัวพิมพ์มาสูบหมึกดำ แร้วมาป้ายๆแถวเดิม จนสุดท้่าย print
ออกจนได้ เสียเวลาแก้ไปเกือบ 2 ชั่วโมง สรุป print งานเสร็จตอนตี 3
กว่าจะหลับ ตี 4 กว่า เรื่องนี้ทำใหคิดได้ว่า
อย่าไปบอกใครเค้าดีก่าว่าเราจบวิดยาคอมมา เด๋วอายเค้า เหอๆ

เด๋วพรุ่งนี้
น้องๆที่นี่ก้อจะไปเที่ยว Brighton กันแล้น เจรงๆตอนแรกเคยคิดอยากไป
แต่ตอนนี้เฉยๆแล้ว เนื่องจากรุสึกเบื่อที่นี่
ดันเที่ยวอังกฤษแบบทริปยาวๆไป 3 ครั้งแร้ว คราวนี้อย่าไปเลยดีก่า อืม พูดเหมือนดูดี แต่เจรงๆหมดตรูดแร้วนั่นเอง 55 แล้วอีกอย่าง
กะว่าถ้านังคุณเพื่อนตั๊กยังปั่น disser ไม่เสร็จ
เด๋ววันนี้จะไปช่วยทำตารางให้ แบบว่า ถ้าเป็นเรา คงเครียดหนักแน่ๆ
ไฟลนก้นขนาดนี้ เหอๆ

ไปดีก่า ได้เวลากินไข่พะโล้ เย้ๆ

~ P.a.N.g.i.E ~

~ นี่แหละชีวิตนักเรียน อ๊ากกกกส์ส์ส์ ~

ก้อไม่มีไร ช่วงนี้เครียดจัดปั่นงาน
ส่ง Dissertation 15,000 words วันที่ 7 เดือนหน้า แต่ว่า
คุณซุปดันไม่อยู่ตั้งแต่วันที่ 23 เพราะงั้นต้องปั่นให้เสร็จก่อนวันที่ 20
ตายยยย!!! แล้วฉานจะทำทันได้ไงเนี่ย กรี๊ดดดด

ด้วยความเครียดจัด
วันๆตื่นมาเกือบเที่ยง (เพราะนอนดึก) กินซีเรียล แล้วจบกัน
จากนั้นไม่กินไรอีกแล้ว นอกจากขนม ขนม แล้วก้อขนม สุดท้าย ปิ่นมาถามว่า
พี่แป้ง ไม่กินข้าวแล้วเหรอ เง้อออ เป่าน้า แค่ขี้เกียจออกไปทำแค่นั้นเอง
ดูแร้วเหมือนจะผอมแต่เจรงๆไม่ใช่ เพราะขนมแต่ละอย่าง high calories
ทั้งนั้น เฮ่ออออ

ที่เครียดจัดเพราะว่า
คนอื่นๆใกล้เสร็จกันแล้วทั้งนั้น มีแต่ตรูปั่น Findings อยู่เอง
นั่งอธิบายกราฟบ้าบอไรก้อไม่รุ Table
บางอันก้ออ่านแล้วไม่รุจะอธิบายว่ายังไง อืม ที่สอบ IELTS มาตอน Writing
Part 1 ได้เอามาเขียนก้อตอนนี้แระ

สรุป
เรียกได้ว่า ที่เป็นอยู่ตอนนี้
คือผลจากการเที่ยวกระจายเมื่อเดือนที่แล้วนั่นเอง คนอื่นปั่นงานกัน
มียัยนี่ไปแรดทั้งเดือน เอาเข้าไป แล้วไอโป้งก้อมาบอกว่า ก้อยังดี
ได้ไปเที่ยว อืม แร้วงานก้อยังไม่เสร็จเนี่ยนะ ชิๆ

แร้ววันพฤหัสหน้าก้อต้องไปแรด
London ต่ออีก เนื่องจากกิ๊ฟท์ลากไปถ่ายรูป ก้อบอกมันไปว่า
ฉานเพิ่งไปตระเวณถ่ายกะคุณเพื่อนกีฟเอง แล้วต้องไปอีกเนี่ยนะ
แต่เพราะมันไม่สามารถถ่ายรูปตัวเองคู่กะสถานที่สำคัญต่างๆได้ สุดท้าย เออ
ตรูไปเป็นเพื่อนก้อได้ฟระ ชิ

ไปแระ มาแอบบ่นเท่านั้นเอง เหอๆ

~ P.a.N.g.i.E ~

PS. แต่ก้อยังดีที่เรื่อง
Dissertation ที่ทำเป็นเรื่องที่ชอบ ตะแด๊น มันคือเกี่ยวกับ Harry Potter
นั่นเอง 555 เอามาทำเป็น Disser มันซะเรย สนุกเจรงๆ

PS2. อ่อ ลืมเล่า
ตอนที่ไปเที่ยวกะคุณเพื่อนกีฟ ต้องพกหนังสือ HP ไปเที่ยวด้วย
แล้วเจอปรากฎการณ์ประหลาด คนถือหนังสือ HP กันทั้งรถไฟ เออ เจ๋งเจรงๆ
ตรูก้อแอบเป็น 1 ในนั้นด้วย วันๆไม่ทำไร ระหว่างเดินทางเที่ยว
ก้ออ่านไปเรื่อยจนจบจนได้ หุหุ

~ โอ้ว โรมมมมมม เมืองแห่งสถาปัตยกรรม ~

555
ขึ้นชื่อมาเหมือนจะเขียนถึงโรม แต่เอาเข้าเจรงๆ คิดไม่ออกแระอะ แบบว่า
ดันไปมาเป็นชาติแร้วยังไม่ได้เขียน
ตอนนี้เรยลืมไปหมดแระ สรุัปเรยแระกันว่า ที่นี่
สถาปัตยกรรมอลังการงานสร้างมาก มีแทบจะทุกหัวมุมถนน
สมควรแล้วที่เค้าว่ากันว่า ยุคโรมันเป็นยุคที่รุ่งเรืองมาก แหม
จะไม่รุ่งเรืองได้ไง สิ่งก่อสร้างอลังการกันซะขนาดนั้น มันสร้างไปด้วย
แถมยังขยายอาณานิคมไปด้วยได้ไงเนี่ย สามารถเจรงๆ นับถือเรย

ตอนที่ไป โชคดีหาโรงแรมที่อยู่ใกล้น้ำพุเทรวี่ (Trevi Fountain หรือ Fontana di Trevi) สรุปตอนกลางคืนเลยได้เดินไปดูน้ำพุกันด้วย
แล้วก็โยนเหรียญกันไปคนละ 1 รอบ จากนั้นพออีกวันก้อไปทัวร์กัน
ได้ไปแตะๆเกือบหมดทุกที่ แต่ว่าไม่ได้เข้าไปข้างในซักกะอย่าง
เพราะแต่ละที่แถวยาวมากกกกกกกกก
สงสัยถ้ามาอีกคงต้องอยู่กันนานๆหน่อย ซัก 3 วันก้อคงดูได้หมดเมือง
พร้อมกับเข้าไปข้างในสถานที่สำคัญๆด้วย แต่ว่า คราวนี้อดอ่าาาาา

วันนั้นก้อไปน้ำพุเทรวี่อีกรอบ
คราวนี้โยนเหรียญ 10 เซ็นต์มันซะเลย กะว่า คราวหน้าจะได้กลับมาใหม่
ปรากฎพอโยนไปปุ๊บ ดันมีคนมาตกปลาแถวนั้น ตกเหรียญ 10 ตรูไปเรย ฮือออ
เหรียญเล็กจิ๋วก้อไม่มีให้โยนแล้ว
สรุปแล้วฉานจะได้กลับมาที่นี่อีกมั้ยเนี่ย รุงี้หาเหรียญ 1
เซนต์โยนก้อดีหรอก .. อืม แต่พอมีคนมาตกเหรียญปุ๊บ
คุณฝรั่งแถวนั้นก้อด่าเรย บอกว่า่คุณทำงี้ได้ไง บลาๆๆ
จากนั้นก้อประชดไปอีกหน่อยว่า อ่อ สงสัยคุณจะมาตกปลาแถวนี้!!
เยี่ยมไปเลยลุง ด่าเข้าไป เพราะนังกระเหรี่ยง 3 คนนี้ก้อโกรธเหมือนกัน
แต่ไม่อยากด่า เด๋วมันฟังภาษากระเหรี่ยงไม่ออก 555

พอไปน้ำพุเทรวี่ปุ๊บ
ก้อรีบทำเวลา เพราะต้องรีบกลับกันแล้ว เรยรีบไป Spanish Steps กันต่อ
อยู่ใกล้ๆที่พักเหมือนกัน โชคดีเจรงๆ เดินไปประมาณ 5 นาที ก้อถึง
จากนั้นก็ถ่ายรูปกันนิดหน่อย เพราะนักท่องเที่ยวเยอะมาก
สุดท้ายเรยไม่ได้เดินขึ้นบันไดกัน แถมตรงนั้นแหล่งช๊อปอลังการอีกแล้ว
แต่ก้ออดอยู่ดี เพราะว่า ไม่มีเวลากันแล้ว
สุดท้ายก้อรีบกลับโรงแรมแล้วขึ้นรถไปแอร์พอร์ต

จากนั้น
อย่างที่เคยเล่าไปแล้ว เครื่อง EasyJet ดัน Delay สรุป วันนั้นกลับมาถึง
London ก้อตกรถโค็ช แต่ไม่กล้านั่ง Taxi กลับเพราะว่าตกคนละตั้ง 80 ปอนด์
กลับ Leicester แค่ชั่วโมงนิดๆ ไหงค่ารถมันเกือบสองหมื่นเรยฟระ
สรุปเรยนอนที่ Burger King กันแทน ช่างเป็นทริปที่ทรหดกันเจรงๆวุ๊ย

เด๋วคราวหน้าค่อยมา
Upload รูปไปเที่ยวกะคุณเพื่อนกีฟละกัน
เดือนที่ผ่านมาช่างเป็นเดือนเที่ยวเจรงๆ ไม่ได้ทำ Dissertation ซักกะตัว
เฮ่อออ

~ P.a.N.g.i.E ~

~ ฟลอเรนซ์ ดินแดนแห่งหอเอนปิซ่าและเอ๊าท์เล็ท ~

หลังจากชิวๆ ที่เวนิสกันไปแล้ว
คณะกระเหรี่ยง 3 คน ก้อบุกต่อไปยังฟลอเรนซ์
ขึ้นรถไฟกันตั้งแต่เที่ยงกว่าๆ ใช้เวลา 3 ชั่วโมงกว่าจะไปถึงฟลอเรนซ์
(Florence ภาษาอังกฤษ, Firenze ภาษาอิตาเลียน อ่านว่า ฟิเรนเซ่)
นั่งหลับแล้วหลับอีกกว่าจะไปถึง พอไปถึงปุ๊บ ตอนแรกจะเดินไปโรงแรมกันเพราะว่า
ในเวปมันบอกว่าห่างจากสถานีรถไฟ 60 เมตร เอาเข้าเจรงๆ พอไปถามที่ Information
เค้าบอกว่า ต้องนั่งแท็กซี่กันไปแฮะ แต่พอไปถึงปุ๊บ อ้าว เจรงๆ
ทางที่แท็กซี่ขับมาเนี่ย มันอ้อมโลกเลยนี่หว่า ถ้าเดินเจรงๆเนี่ย 10 นาทีก้อถึงแล้ว
แต่ว่า สงสัยแท็กซี่มันจะมาทางนี้ไม่ได้แฮะ เลยต้องพาอ้อมไปอีกทาง อืม
ส่วนที่ในเวปบอกว่า 60 เมตร นี่ ท่าทางจะตก 0
ไปตัวนึงแฮะ เจรงๆน่าจะเป็น 600 เมตรมากก่านะ

ไปถึงโรมแรมปุ๊บ ก้อรีบเช็คอิน
แล้วก้อรีบพุ่งไปเมืองปิซ่า (Pisa)
กันต่อ กว่าจะถึงก้อ 1 ชั่วโมง ไปลงที่ Pisa Central จากนั้นก้อนั่งรถเมล์กันต่ออีกนิดนึง
ในที่สุดก้อถึงซะที “หอเอนปิซ่า” (the Leaning Tower of Pisa)… แล้วก้อเพิ่งรุเนี่ยแหละว่า
เจรงๆแล้ว มันไม่ใช่มีแต่หอเอนปิซ่านะ  เจรงๆมันมีตึกอย่างอื่นอีก 2 อันข้างหน้ามันอะ
แต่ไม่ค่อยมีคนถ่ายรูปเลย สงสัยไม่ใช่สิ่งมหัศจรรย์ของโลก คนเลยไม่สนใจมัน
แต่ว่าเจรงๆ มันก้อสวยเหมือนกันนะ ไอ 2 ตึกนั่นหน่ะ

จากนั้นเราก้อระดมถ่ายรูปกันใหญ่
ทั้งกล้องดิจิตอล กล้องโลโม่ 4 แชะ แล้วก้อกล้องโพราลอยด์ แบบว่า
ท้องฟ้าสวยสดใส ขนาดเกือบ 6 โมงเย็นแล้วนะเนี่ย แต่สวยมั่กๆ เลยถ่ายกันอย่างเมามันส์…
พอถ่ายกันเสร็จก้อขึ้นรถเมล์กลับไปต่อรถไฟ จากนั้นถึงฟลอเรนซ์ก้อมืดซะแล้น
ก้อไปกินอาหารเย็นกัน เจรงๆที่ฟลอเรนซ์ เค้าบอกว่า สเต็ก อร่อย แต่ว่า ไปมืดเกิน
สเต็กที่ร้านนั้นมันก้อไม่ค่อยเหลืออะไรแล้ว แล้วพอดีเหลือบไปเห็น Ravioli เมนูนึงมันเป็น
Restaurant Specialty ก้อเลยสั่งมาลองซะหน่อย อืมอร่อยเจรงๆ
ด้วย หุหุ … พอกินเสร็จต้องรีบกลับที่พัก
เพราะว่าที่นี่มืดๆแล้วดูน่ากลัว อีกอย่างมีสวนสาธารณะเล็กๆอยู่ข้างหน้าโรงแรมด้วย
เด๋วจะเจออะไรโหดๆ แต่เอาเข้าเจรงๆ ตอนเดินผ่านสวนนั่น ปรากฏเค้าตัดต้นไม้ดูโล่งๆโปร่งๆ
แถมไฟยังเยอะกว่าถนนฝั่งที่เดินซะอีก แถมมีคนมานั่งจู๋จี๋กันอีกแน่ะ เออ เอาเข้าเจรงๆมันก้อไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดนี่ฝร่า

พออีกวันรีบตื่นกันแต่เช้า
เพราะต้องขึ้นรถเมล์ไป The Mall รอบ 9 โมง
ถ้าพลาดรอบนี้ก้อกลายเป็นรอบเกือบเที่ยงเลย พอไปถึง The Mall
โห ไม่ผิดหวัง ยี่ห้อโน่นนี่ เต็มไปหมด ร้าน Gucci ใหญ่ได้ใจมาก
แต่ว่าไม่ชอบยี่ห้อนี้เลยไม่สนใจมัน (เจรงๆไม่มีตังค์ คิคิ) แถมมี
Fendi ซะด้วย เป็นยี่ห้อที่เคยคิดว่า “รวยอย่างเดียว
ซื้อไม่ได้ ต้องโง่ด้วย” 555 เพราะมันแพงเว่อร์เหลือเกิน แต่ปรากฏพอเข้าไปดูกระเป๋าตังค์
สีขาวสวยดูดี แถมไม่แพงมากด้วย จนๆอย่างเราก้อซื้อได้เหมือนกันวุ๊ย
แต่สุดท้ายก้อไม่ได้ซื้อมา เพราะกลัวว่าเด๋วไป Prada Outlet แล้วจะเจออะไรถูกใจกว่า
แล้วมาเสียใจทีหลังเลยไม่ซื้อดีก่า

หลังจากนั้นก้อไป Space (Prada
Outlet) กันต่อ เจรงๆตอนแรกจะนั่งรถแท็กซี่ไปกัน คนละ 20
ยูโร เพราะมันไกล แต่ว่า คุณน้าขับรถแท็กซี่ ใจดีมากๆ บอกว่า
เด๋วเค้าไปส่งที่สถานีรถไฟแล้วกัน ให้นั่งรถไฟไปสถานี Montevarchi แล้วไปต่อแท็กซี่อีกนิดนึง
สรุปเลยประหยัดไปได้อีกครึ่งนึง คุณน้าเค้าใจดีเจรงๆ ขนาดพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้
เค้ายังพาพวกเราเดินไปซื้อตั๋วที่สถานีรถไฟแล้วเดินไปส่งที่ชานชาลาเลย แถมดูเวลาให้อีกด้วย
อืม ใจดีจังเลยเนอะ

พอไปถึงที่ Space ก้อรีบไปจิ้มเครื่องรับบัตรคิว
จากนั้นก้อไปหม่ำๆกลางวันกัน พอกินกันเสร็จ ก้อเข้า Outlet กัน
โดยพุ่งตรงไปส่วนรองเท้าก่อน เพราะว่า กิตติศัพท์ล่ำลือว่ารองเท้า Prada ที่นี่ถูกมั่กๆ
3,000 บาทก้อได้คู่นึงแล้ว (แบบว่า
รองเท้าที่อังกฤษ ไม่มียี่ห้อ มันก้อขั้นต่ำ 2,000
– 3,000 บาทแล้วหล่ะ)
พอไปถึง ก้อลองๆๆๆ แต่ว่า ทำไมไซต์ 36 ตรูยังหลวมเรยว้า
สรุปต้อง 35 ½ แทน แต่ว่า เอาเข้าเจรงๆ สวยก้อเจรง
แต่มันสูงเว่อร์กันเหลือเกิน ไอส้นแค่นิ้วครึ่งสองนิ้วนี่มันก้อใส่แล้วไม่สวย
สรุปก้ออดไปตามระเบียบ

จากนั้นก้อไปดูกระเป๋ากันต่อ
แต่ที่นี่มีแต่กระเป๋า Prada แฮะ ไม่มี Miu Miu แล้วกระเป๋าแต่ละอันมันก้อใหญ่กันเหลือเกิน
จะให้เอามาคลุมตัวกันหรือไง รุ่นที่เคยดูๆไว้ ก้อ ใหญ่บึ้มเหลือเกิน สรุป
ก้อใช้ไม่ได้อยู่ดี คุณกิ๊ฟท์ก้อไปได้กระเป๋ามาอีกใบ ก่อนซื้อก้อมาถามว่า เป็นไง
สวยเป่า ไอเราก้อบอกว่า ช้านไม่ชอบสีดำอะ เพราะว่า
ยี่ห้อนี้ส่วนมากมันมีแต่สีดำคลาสสิคของมันนั่นแหละ แต่กิ๊ฟท์ดันโดนคุณตั๊กยุไป
สรุปมานก้อเลยซื้อซะเรย (แต่มาใช้บัตรฉาน – -“ เพราะว่าบัตร
Solo กิ๊ฟท์ไม่ได้พกมาด้วย แถมบัตร MasterCard พวกเราก้อใช้กันไม่ได้ซะด้วยสิ
ก้อนัง NatWest เนี่ย ให้บัตรแล้วดันไม่บอก Pin มา
ชริ)

แต่ว่าถ้าซื้อของที่นี่ ก้อถือว่า คุ้ม
มากๆ เพราะว่า แต่ละอย่างลดครึ่งราคาจาก Shop ข้างนอกทั้งนั้น
อย่างกระเป๋าดินสอ ที่ข้างนอกขาย 5,000 บาท
ที่นี้ก้อเหลือแค่ 2,000 (แต่ว่าไม่รุจะซื้อไปทำไม
ใช้ถุงดินสองี่เง่าๆของเรา ก้อใช้ได้ ไม่เห็นเป็นไรเรยนี่หว่า) แต่ก่อนกลับก้อลังเลอยู่นานว่าจะซื้อกระเป๋าตังค์ดีมั้ย
เพราะว่า ตั้งแต่ก่อนมาอังกฤษ อิช้านก้อหาซื้อเป๋าตังค์ แต่ก้อยังไม่มีใช้
จนปัจจุบันนี้ เวลาพกตังค์ก้อยัดแบ็งค์ไว้ในกระเป๋าใส่เหรียญแทน อนาจกันเจรงๆ
เอิ๊กส์ … แต่ว่า กระเป๋ารุ่นที่อยากได้ ดั๊นมีแต่สีส้ม
ไม่มีสีน้ำตาลให้เราซื้อ จะไปซื้อรุ่นเรียบๆหรูๆ ถึงราคาจะพอๆกัน แต่ว่า
ก้อช้านไม่ชอบนี่หว่า ลังเลอยู่นาน สุดท้าย ไม่ซื้อดีกว่าเฟร้ย
จะให้ซื้อเพราะถูกแต่ไม่ถูกใจเนี่ย สู้ไม่ซื้อดีก่าแฮะ แต่ว่า มาคิดๆดู
ถ้าเจอรุ่นถูกใจใน Shop ก้อคงซื้อไม่ลงอยู่ดี
กระเป๋าตังค์บ้าไรฟระ ใบละเกือบสองหมื่น เป็นลมดีก่า

อืม แต่ไปเจอกระเป๋าถือใบนึง เออ
สวยด้วย แถมเล็กลงมาหน่อยพอพกได้ แต่พอเอามาถือเจรงๆ อ้าวมันคล้องไหล่ไม่ได้
ได้แต่คล้องแขน แถมพอพยายามคล้องไหล่ ปรากฏไอปุ่มๆมันดันมาจิ้มจั๊กก้าอีก เปิดราคามาดู
โอ้ว สมกะเป็น Prada ราคาเต็มเจ็ดหมื่นกว่า คิดๆดู
ถึงได้เงินเดือนเป็นแสนๆ ตรูก้อต้องคิดแล้วคิดอีกกว่าจะซื้อแน่ๆ แถมตอนนี้เงินเป็น
0 เลิกเพ้อเจ้อดีฝ่า 555

สรุปวันนั้นเสียตังค์แค่ค่ารถ
ค่ากินเท่านั้น ส่วนเอ๊าท์เล็ทที่อยากไปทั้งหลาย ไม่ได้สูบเงินช้านไปซักบาท
555 ก้อเค้าเสียดายตังค์นี่นา แง๊ววววว แต่ว่า พอกลับมาโทรหาพ่อ
พ่อดันมาบอกว่า อ่าวไมไม่ซื้อมาหล่ะลูก เป๋าตังค์หน่ะ เง้อ อุตส่าห์ตัดใจ ป๊ะป๋าดันมาพูดงี้อีกนะ
… แต่ว่า มาคิดๆดู คราวก่อนก้อคุยกะกิ๊ฟท์ เออ
บ้านพวกเรานี่ก้อแปลกเนอะ แทนที่จะเป็นแม่ ที่ใช้ของพวกนี้ กลับเป็นพ่อ ที่ใช้แฮะ แต่บ้านกิ๊ฟท์นี่สุดยอดมาก
พ่อใช้รองเท้าหลุยส์เลย อืม เว่อร์เจรงๆด้วย พ่อเรามีแค่พวกกระเป๋าเองนะ

อ่อ ขอนินทาคนไทยหน่อยนึง แบบว่า
ตอนไปที่ The Mall นะ เจอไฮโซคนนึง
แต่เราไม่รุจักว่าเป็นใคร แต่กิ๊ฟท์กะตั๊กบอกว่าจำได้ๆๆ เป็นพวกไฮโซนะ เดินสวนกัน
แร้วไอผู้ชายที่มากะไฮโซผู้หญิงเนี่ย
มองพวกเราตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วก้อขึ้นมามองหน้าอีกที แร้วก้อเดินเชิดใส่
สวนกันไป  แถมมาเจอพวกนี้ที่ Space อีก ช๊อปปิ้งกันเป็นบ้าเป็นหลัง
ถือของเต็มไปหมด แถมยังมาเชิดใส่เราอีกเนอะ … เออ
ก้อแปลกดีแฮะ นึกๆดู เวลาเจอคนไทยที่เมืองนอกทีไรเนี่ย
แทนที่จะดีใจได้เจอคนประเทศเดียวกัน มันดั๊นมาเชิดใส่กันอีก คราวก่อนที่ไป
Bicester ที่ Oxford ก้อเจอคนไทยเหมือนกัน
แถมยังมาอวดใส่ด้วย ถามว่า พวกน้องมากันยังไงเหรอ พอเราบอกไปว่า มารถไฟค่ะ
ก้อบอกว่า อุ๊ยเหรอ แต่พี่ขับรถมา .. เอ๊า เอากันเข้าไป
นั่งรถไฟมาแร้วมันผิดตรงไหนฟระ ทำไมคนไทยด้วยกันเองต้องมาดูถูกกันเองเนี่ย
เบื่อเจร๊ง

ไปดีก่า ไว้มาต่อเรื่องโรมอีกที

~ P.a.N.g.i.E ~